بازآی که به خود نیازم بینی
بیداری شبهای درازم بینی
نی نی غلط ام که خود فراق تو مرا
کی زنده رها کند
کی زنده رها کند
که بازم بینی
هروز دلم در غم تو زار تر است
وزمن دل بیرحم تو بیزار تراست
بگذاشتیم غم تو مگذاشت مرا
حقا که غمت از تو وفادار تر است
اندر دل بی وفا غم و ماتم باد
آنرا که وفا نیست ز عالم کم باد
دیدی که مرا هیچ کسی یاد نکرد
جز غم کا هزار آفرین بر غم باد
در عشق توام نصیحت و پند چه سود
زهراب چشیده ام مرا قند چه سود
گویند مرا که بند بر پاش نهید
دیوانه دل است پای بر بند چه سود
من ذره و خورشید لقایی تو مرا
بیما غمم عین دوایی تو مرا
بی بال و پرم در پی تو می پرم
من که شده ام چو کهربایی تو مرا
غم را بر او گزیده می باید کرد
وزچاه طمع بریده می باید کرد
خون دل من ریخته می خواهد یار
این کار مرا به دیده می باید کرد
آبی کز این دیده چو خون میریزد
خون است بیا ببین که چون میریزد
پیداست که خون من چه برداشت کند
دل می خورد و دیده برون می ریزد
عاشق هما سال مست و رسوا بادا
دیوانه و شوریده م شیدا باده
با هشیاری غصه هر چیز خوریم
چون مست شدیم هر چه بادا بادا
دل در غم عشق مبتلا خواهم کرد
جان را سپر تیر بلا خواهم کرد
عمری که نه در عشق تو بگذاشته ام
امروز به خون دل قضا خواهم کرد
از بس که برآورد غمت آه از من
ترسم که شود به کام بدخواه از من
دردا که ز هجران تو ای جان جهان
خون شد دلم و دلت نه اگاه از من
تا با غم عشق تو مرا کار افتاد
بیچاره دلم در غم بسیار افتاد
بسیار فتاده بود اندر غم عشق
اما نه چنین زار که این بار افتاد
سودای تو را بهانه ای بس باشد
مدهوش ترا ترانه ای بس باشد
در کشتن ما چه می زنی تیغ جفا
مارا سر تازیانه ای بس باشد
ما کار و دکان و بیشه را سوخته ایم
شعر و غزل و دوبیتی آموختا ایم
در عشق که او جان و دل و دیده ماست
جان و دل و دیده هر دو را سوخته ایم.
نوشته شده در جمعه
1386/03/25 ساعت 17:1 توسط محمدحسین فصیحی هرندی
|
اگه مست مستی بگو یا علی اگه "می" پرستی بگو یا علی
به بالای دست علی که دست نیست تو که زیر دستی بگو یا علی
وقتی میرفت آسمون و زمین میگفتن نرو مولا .. نرو .. اما رفت چون میخواست با دست خودش قصه مجنون رو بنویسه ... وقتی بر میگشت فرقش خونی شده بود .. آسمون میگفت بگین تصدق سرش . بریز هوا صبح سحر .. زمین میگفت بگو بیان نگاش کنین . اینه سزای عاشقی
یک بار دیگر عشق را با خون نوشتن ... تعبیر لبخند تو را گلگون نوشتن
تا دست عشق از پیکر عاشق جدا شد ... با دست مولا قصه مجنون نوشتن .....
این کوچه ها بی تو همیشه بیقرارن ... حس غریبی بین پاییز و بهارند
رفتی ولی فکری به حال کوچه ها کن ... بوی تو رو دارند و تو رو اما ندارند
مولا دستت درد نکنه ... میدونی که چی رو میگم ؟؟؟
..........................
ادامه مطلب
نوشته شده در جمعه
1386/03/25 ساعت 17:1 توسط محمدحسین فصیحی هرندی
|
