میان حلقه مویت گل سرخ محبت بود

 اگر عاشق نمی بودی ترا با گل چه حاجت بود

پيداست هنوز شقايق نشدي ... زنداني زندان دقايق نشدي ...

 وقتي که مرا از دل خود مي راني ... يعني که تو هيچ وقت عاشق نشدي ...

 زرد است که لبريز حقايق شده است ...تلخ است که با درد موافق شده است ..

. شاعر نشدي وگر نه مي فهميدي ... پاييز بهاريست که عاشق شده است

.........

.........

.........

اگه ۱روز دیگه نشه با تو باشم

برات می نویسم خدا نخواست با هم باشیم

ولی بدون اون روز روزه مرگ  منه

سلطان حقيقت ها فراموشت نخواهم کرد تو تنها شعله اي هستي که خاموشت نخواهم کرد

................

...............

..............

اگه تورو خواستن اشتباهه ... اگه باتوبودن اشتباهه ...

اگه عاشق توبودن اشتباهه ... اگه واسه تومردن اشتباهه ...

پس توبهترين و قشنگترين اشتباه زندگي من هستي

....................

......................

.........................

                          باخبر باش که من                                                            غرق گناهم هرشب